در این بررسی اثر ترکیبات محیط کشت بر روی بساک های کنف جهت کاربرد القای کالوس و باززایی گیاه مورد بررسی قرار گرفت. بساک ها درون محیط کشت MS که دارای پنج ترکیب مختلف تنظیم کننده رشد بود قرار داده شدند. محیط کشتی که حاوی ترکیب 1 میلی گرم در لیتر 6- بنزیل آمینوپورین (BAP) و 2 میلی گرم در لیتر کلروفنوکسی استیک (2,4-D) بود به صورت معنی داری تعداد کالوس های بیشتری تولید کرد و افزایش معنی داری در باززائی همان محیط کشت به اضافه 1 میلی گرم در لیتر اسید آلفانفتالین استیک (NAA) و 2 میلی گرم در لیتر (BAP) مشاهده شد. بین پنج سطح هیدروکلرید تیمین محیط کشتی که حاوی 0.2 میلی گرم در لیتر هیدروکلرید تیمین بود باززایی بیشتری را نشان داد. غلظت مالتوز اثر معنی داری بر روی درصد بساک های تولید کننده کالوس، تعداد کالوس های تولید کننده ریشه چه و باززایی داشت. محیط کشت حاوی 6 تا 9 درصد مالتوز بالاترین بازدهی کلی باززایی را بین پنج سطح مالتوز به کار برده شده داشت. غلظت ساکارز به طور معنی داری بر روی تعداد کالوس های تولید کننده ریشه چه و درصد باززایی تاثیر گذاشت و همچنین ساکارز بر روی فراوانی میکروسپورهای تبدیل شونده به گیاهان کامل و فراوانی کروموزم های دوبل خودبخودی در میکروسپورهایی که به گیاهان کامل تبدیل شدند تاثیر گذاشت.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

تولید گیاهان هاپلویید با استفاده از کشت بساک در برنامه های به نژادی و پژوهش های بنیادی گیاهان عالی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این پژوهش قابلیت آندروژنز در پاسخ به کشت بساک 44 ژنوتیپ ذرت و نیز اثر پیش تیمار سرمایی، نوع محیط کشت و جهت قرار دادن بساک ها روی محیط کشت بر میزان جنین زایی بررسی شد. نتایج اولیه کشت بساک ها نشان دهنده پاسخ مثبت فقط 8 ژنوتیپ شامل S61، K74.1 TWC605، SC709، DH5×DH7، A188، LA12 و ETH-M82 به جنین زایی بود. به دلیل پاسخ ضعیف جنین زایی در اغلب ژنوتیپ های ذرت مورد بررسی در این پژوهش، برای انجام آزمایش های بعدی از دو ژنوتیپ برتر DH5×DH7 و ETH-M82 استفاده شد. تجزیه واریانس داده ها در آزمایش اول نشان داد که بین ژنوتیپ ها و محیط های کشت مورد بررسی از نظر تعداد ساختارهای شبه جنینی تشکیل شده، تفاوت معنی داری وجود داشت، ولی بین پیش تیمارهای سرمایی 14 و 21 روزه تفاوت معنی داری مشاهده نشد. مقایسه میانگین ها در آزمایش دوم نشان داد که محیط کشت Yu-pei حاوی mg1-1 90 ساکارز با تولید 21.82 ساختار شبه جنینی در 100 بساک کشت شده، بهترین محیط کشت القای جنین زایی می باشد. در آزمایش سوم نیز معلوم شد که بهترین نحوه قرارگیری بساک ها روی محیط کشت از جهت لبه بساک می باشد.

در انگلستان یک مستمع مودب با دقت کامل به صاحب سخن خیره می شود و گهگاه پلک بر هم می زند تا اشتیاق خود را به موضوع صحبت نشان دهد. این گونه پلک زدن برای آمریکاییها بی معناست. آمریکایی انتظار دارد مستمع سر خود را به علامت تایید تکان دهد و گاهی زیر لب بگوید: آها، آها. در مناطقی از خاور دور هیچ نگاهی به طرف مقابل در حین صحبت جایز نیست.در آموزش زبان خارجی ، معمولا گفته می شود که فرهنگ با زبان آمیخته است و در تدریس زبان حذف عامل فرهنگ امکان پذیر نیست . اما این مهم چندان در کتابها و کلاسهای آموزش زبان ملموس نبود تا اینکه روش ارتباطی با گرایشی جامعه شناسانه پا به عرصه آموزش زبان گذاشت. این روش سعی داشته تا آنجا که ممکن است زبان را به شکل واقعی و طبیعی آن که توسط گویشوران زبان هدف مورد استفاده قرار می گیرد در کلاس درس ارایه کند.با این حال مساله فرهنگ به همین جا ختم نمی شود. امروزه زبانهای خارجی با اهداف متفاوت و متنوع آموخته می شود. آیا همه زبان آموزان نیازمند آن اند که با فرهنگ بیگانه آشنا شوند؟ آیا یادگیری زبان، آن طور که شومن مدعی است، بدون ترک فرهنگ خودی و پذیرش فرهنگ گویشوران زبان هدف امکان پذیر نیست؟ اصولا فرهنگ در حیطه آموزش زبان چگونه تعریف می شود؟ در کشورمان، ایران، این مساله چه شکلهایی پیدا می کند؟ اینها برخی از سوالاتی است که مقاله حاضر به آن پرداخته ولی لزوما جوابی قطعی به آنها ارائه نمی شود. بلکه حیطه هایی برای تحقیق در مقوله فرهنگ و آموزش زبان خارجی مطرح می شود.

در این مطالعه آندروژنز درون شیشه ای ذرت از طریق کشت بساک مورد مطالعه قرار گرفت. ترکیب دو محیط کشت القا جنین (IMSS, YPm)، وجود غلظت های مختلف کلشیسین در محیط پیش تیمار (100, 200, 250, 300, 400mgl-1, IM1) و مدت زمان پیش تیمار (0، 3، 6 و 9 روز) در دو ژنوتیپ (DH5×DH7, ETH-M82) آزمایش شده است. بعد از پیش تیمار کلشیسین، بساک ها به منظور القا ساختارهای جنین مانند (ELSs) به دو محیط کشت القا جنین منتقل شدند. سپس ELSs به منظور باززایی گیاه به محیط کشت YPNAS منتقل شدند. نتایج نشان داد که در ژنوتیپ DH5×DH7، کلشیسین با غلظت 100mgl-1 در محیط پیش تیمار به طور معنی داری تعداد ELSs را افزایش داده است (19.6) در حالی که شاد (بدون کلشیسین) و غلظت 400mgl-1 از کلشیسین کمترین تعداد از ELSs را تولید کردند (به ترتیب 5.8 و 5.7). در این ژنوتیپ پیش تیمار کلشیسین به مدت 3 روز بیشترین تعداد از ELSs را تولید کرد (16.83). همچنین محیط کشت القا YPm بیشترین تعداد از ELSs را تولید کرد (14.4). در ژنوتیپ ETH-M82 اثر متقابل 6 روز پیش تیمار با غلظت 300mgl-1 کلشیسین بیشترین تعداد ELSs را تولید کرد (25). در این ژنوتیپ افزایش معنی داری در تعداد ELSs با استفاده از محیط کشت القا YPm مشاهده شد (22.3). فراوانی دو برابر شدن خود به خودی کروموزوم ها در تیمار شاهد مربوط به هر دو ژنوتیپ پایین بود (%7)، اما این ژنوتیپ ها قادر بودند با استفاده از غلظت پایینی از کلشیسین در محیط کشت پیش تیمار (250 mgl-1) تعداد قابل توجهی گیاه دابلدهاپلوئید از ELSs تولید کنند (%63). غلظت های بالاتر کلشیسین (300, 400mgl-1) ناهنجاری های مورفولوژیکی و اختلالات کروموزومی بیشتری را ایجاد کردند.